سه‌شنبه 27 اردیبهشت 1401
خانه آموزش همه چیز در مورد بلاکچین

همه چیز در مورد بلاکچین

اگر در ده سال گذشته بانکداری‌، سرمایه‌گذاری یا ارز دیجیتال را دنبال کرده باشید‌، ممکن است اصطلاح «بلاک چین» را شنیده باشید‌، فناوری ثبت تراکنش‌ها درشبکه‌ی بیت کوین بلاک چین نام دارد. در واقع بلاک چین نوع خاصی از پایگاه داده است.

تفاوت آن با یک پایگاه داده معمولی در نحوه‌ی ذخیره‌ی اطلاعات است. بلاک‌چین‌ها داده‌ها را در بلوکی ذخیره می‌کنند که آن‌ها سپس به هم متصل می‌شوند.

با ورود اطلاعات جدید‌، آن‌ها وارد یک بلوک جدید می‌شوند. هنگامی که بلوک با داده‌ها پر شد‌، آن را به بلوک قبلی زنجیر می‌کنیم  که باعث می‌شود داده‌ها به ترتیب زمانی با هم زنجیر شوند.

انواع مختلفی از اطلاعات را می‌توان در بلاک چین ذخیره کرد اما بیشترین استفاده تاکنون به عنوان دفتر معاملات بوده است.

در مورد بیت کوین‌، از بلاک چین به صورت غیرمتمرکز استفاده می‌شود به طوری که هیچ شخص یا گروه واحدی بر روی آن کنترل ندارد؛ بلکه همه کاربران به طور جمعی کنترل را انجام می‌دهند.

بلاک چین‌های غیرمتمرکز غیرقابل تغییر هستند‌، به این معنی که داده‌های وارد شده غیرقابل برگشت هستند. برای بیت کوین‌، این بدان معناست که معاملات به طور دائمی ثبت می‌شوند که برای همه قابل مشاهده هستند.

بلاک چین پیچیده به نظر می‌رسد و قطعاً نیز چنین است‌، اما مفهوم اصلی آن کاملاً ساده است. بلاک چین نوعی پایگاه داده است. برای این‌که بتوانید بلاک چین را درک کنید‌، ابتدا مفهوم پایگاه داده را مطالعه نمایید زیرا قطعا این موضوع کمک کننده خواهد بود.

بانک اطلاعاتی مجموعه‌ای از اطلاعات است که به صورت الکترونیکی روی سیستم رایانه‌ای ذخیره می‌شود. اطلاعات یا داده‌ها در پایگاه داده‌ها به طور معمول در قالب جدول ساخته می‌شوند تا امکان جستجو و فیلتر کردن اطلاعات خاص را فراهم کنند. چه تفاوتی بین شخصی وجود دارد که از صفحه‌ی گسترده برای ذخیره اطلاعات به جای پایگاه داده استفاده می‌کند؟

صفحات گسترده برای یک فرد یا گروه کوچکی از افراد جهت ذخیره و دسترسی به اطلاعات محدود طراحی شده‌اند. در مقابل‌، یک پایگاه داده به گونه‌ای طراحی شده است که به طور قابل توجهی اطلاعات بیشتری را در خود جای داده است که می‌تواند به راحتی و به راحتی توسط هر تعداد کاربر همزمان دسترسی ، فیلتر و دستکاری شود.

پایگاه داده‌های بزرگ با قرار دادن داده‌ها در سرورهایی که از رایانه‌های قدرتمند ساخته شده‌اند‌، به این مهم دست می‌یابند. این سرورها گاهی می‌توانند با استفاده از صدها یا هزاران کامپیوتر ساخته شوند تا از قدرت محاسباتی و ظرفیت ذخیره سازی لازم برای دسترسی همزمان کاربران به پایگاه داده برای بسیاری از کاربران برخوردار باشند. اگرچه یک صفحه‌ی گسترده یا پایگاه داده ممکن است برای هر تعداد از افراد قابل دسترسی باشد‌، اما اغلب متعلق به یک تجارت است و توسط شخصی منصوب اداره می‌شود که کنترل کاملی بر نحوه‌ی کار و داده‌های موجود در آن دارد.

ساختار ذخیره سازی

یک تفاوت اساسی بین پایگاه داده معمولی و بلاک چین‌، نحوه‌ی ساختار داده‌ها است. یک بلاکچ ین اطلاعات را بصورت گروهی جمع آوری می‌کند که به آن‌ها بلوک نیز گفته می‌شود. بلاک چین مجموعه‌ای از اطلاعات را در خود جای می‌دهد. بلوک‌ها ظرفیت ذخیره‌سازی خاصی دارند و وقتی پر می‌شوند‌، روی بلوک پر شده قبلی زنجیر می‌شوند و زنجیره‌ای از داده ها را به نام «زنجیره بلوک یا همان بلاک چین» تشکیل می‌دهند. تمام اطلاعات جدیدی که به دنبال آن بلوک تازه اضافه شده است به یک بلوک تازه تشکیل شده وارد می‌شوند که پس از پر شدن به زنجیره اضافه می‌شوند.

یک پایگاه داده اطلاعات خود را در جداول ساختار می‌دهد در حالی که یک بلاک چین‌، مانند نام آن‌، داده‌های خود را به صورت قطعه (بلوک) که با هم زنجیر شده‌اند‌، ساختار می‌دهد. این موضوع باعث می‌شود که همه بلاک چین‌ها پایگاه داده باشند اما همه پایگاه داده‌ها زنجیره بلوک نیستند. این سیستم همچنین ذاتاً یک جدول زمانی برگشت‌ناپذیر از داده‌ها را هنگام پیاده سازی در ماهیت غیرمتمرکز ایجاد می‌کند. وقتی یک بلوک پر‌می‌شود‌، آن را سنگ تمام می‌کنند و بخشی از این جدول زمانی می‌شود.

تمرکززدایی

برای درک بلاک چین‌، مشاهده‌ی آن در زمینه‌ی نحوه‌ی اجرای آن توسط بیت کوین بسیار آموزنده است. بیت کوین مانند یک پایگاه داده‌، برای ذخیره بلاک چین خود به مجموعه‌ای از رایانه‌ها نیاز دارد. برای بیت کوین‌، این بلاک چین فقط نوع خاصی از بانک اطلاعاتی است که هر معامله‌ای در بیت کوین که انجام داده شده را ذخیره می‌کند. در مورد بیت کوین‌، و برخلاف اکثر پایگاه‌های داده‌، این رایانه‌ها همه زیر یک سقف نیستند و هر رایانه یا گروهی از رایانه‌ها توسط یک فرد یا گروه خاصی از افراد کار کرده و اداره می‌شوند.

تصور کنید که یک شرکت دارای یک سرور متشکل از 10 هزار رایانه با یک پایگاه داده است که تمام اطلاعات حساب مشتری خود را در اختیار دارد. این شرکت دارای یک انبار است که شامل همه‌ی این رایانه‌ها در زیر یک سقف است و کنترل کامل هر یک از این رایانه ها و کلیه اطلاعات موجود در آنها را در اختیار دارد. به همین ترتیب ، بیت کوین از هزاران رایانه تشکیل شده است ، اما هر رایانه یا گروهی از رایانه‌ها که زنجیره‌ی بلوک خود را در اختیار دارند‌، در یک موقعیت جغرافیایی متفاوت قرار دارند و همه‌ی آن‌ها توسط افراد یا گروه های مختلفی از افراد اداره می‌شوند. به این رایانه‌هایی که شبکه بیت کوین را آرایش می کنند گره گفته می‌شود.

در این مدل از بلاک چین بیت کوین به روشی غیرمتمرکز استفاده می‌شود. با این حال‌، بلاک چین‌های خصوصی و متمرکز‌، جایی که رایانه‌های شبکه‌ی آن متعلق به یک موجود واحد هستند و اداره می‌شوند‌، وجود دارند.

در یک بلاک چین‌، هر نود دارای رکورد کامل اطلاعاتی است که از زمان شروع کار در بلاک چین ذخیره شده است. برای بیت کوین‌، داده‌های کل تاریخ معاملات بیت کوین است. اگر یک گره در داده‌های خود خطایی داشته باشد‌، می‌تواند از هزاران نود دیگر به عنوان نقطه‌ی مرجع برای اصلاح خود استفاده کند. به این ترتیب‌، هیچ گره‌ای در شبکه نمی‌تواند اطلاعات نگهداری شده در آن را تغییر دهد. به همین دلیل‌، سابقه معاملات در هر بلاک که بلاک چین بیت کوین را تشکیل می دهد برگشت ناپذیر است.

اگر یک کاربر رکورد معاملات بیت کوین را لمس کند ، همه نود‌های دیگر به یکدیگر ارجاع می‌دهند و به راحتی نود را با اطلاعات نادرست مشخص می‌کنند. این سیستم به ایجاد ترتیب دقیق و شفاف رویدادها کمک می‌کند. برای بیت کوین‌، این اطلاعات لیستی از معاملات هستند، اما برای یک بلاک چین امکان داشتن اطلاعات مختلفی از قبیل قراردادهای حقوقی‌، شناسه‌های دولتی یا موجودی محصولات شرکت نیز وجود دارد.

برای تغییر نحوه‌ی  کار آن سیستم یا اطلاعات ذخیره شده در آن‌، اکثر توان محاسباتی شبکه غیرمتمرکز باید در مورد تغییرات گفته شده توافق کنند. این موضوع اطمینان می‌دهد که هر تغییری در شبکه رخ دهد به نفع اکثریت است.

شفافیت

به دلیل ماهیت غیرمتمرکز بلاک چین بیت کوین‌، همه‌ی معاملات را می‌توان با داشتن یک نود شخصی یا با استفاده از جامعه‌ی بلاک چین که به هر کسی امکان می‌دهد معاملات را بصورت زنده ببیند‌، به طور شفاف مشاهده شود. هر نود کپی مخصوص خود از زنجیره را دارد که با تأیید و اضافه شدن بلوک‌های جدید‌، به روز می‌شود. این بدان معنی است که اگر بخواهید‌، می‌توانید بیت کوین را به هر کجا که برسید ردیابی کنید.

اگر بخواهیم مثال بزنیم صرافی‌هایی در گذشته هک شده‌اند، اگر کسی تمام دارایی‌هایش در صرافی بوده باشد؛ تمام دارایی‌های خود را از دست خواهد داد. اگرچه ممکن است هکر کاملاً ناشناس باشد‌، بیت کوین‌هایی که آن‌ها استخراج کرده‌اند به راحتی قابل ردیابی هستند. اگر بیت کوین‌هایی سرقت شده و به جایی منتقل شوند، کاملا مشخص خواهد شد.

آیا بلاک چین امن است؟

فناوری بلاک چین موارد امنیتی و اعتماد را از چندین طریق پاسخ می‌دهد. اول‌، بلوک‌های جدید همیشه به صورت خطی و زمانی ذخیره می‌شوند. یعنی همیشه به «انتهای» بلاک چین اضافه می‌شوند. اگر نگاهی به بلاک چین بیت کوین بیندازید‌، می‌بینید که هر بلوک موقعیتی روی زنجیره دارد که «ارتفاع» نامیده می‌شود. از نوامبر 2020‌، ارتفاع بلوک تاکنون به 656197 بلوک رسیده بود.

پس از اضافه شدن بلوکی به انتهای زنجیره‌‌ی بلوک‌، بازگشت و تغییر در محتوای بلوک بسیار دشوار است مگر این‌که اکثریت برای انجام این کار به توافق برسند. به این دلیل که هر بلوک حاوی هش مخصوص به خود است. همراه با هش بلوک قبل از آن و همچنین مهر تایمی که قبلاً ذکر شد. کدهای هش توسط یک تابع ریاضی ایجاد می‌شود که اطلاعات دیجیتالی را به رشته‌ای از اعداد و حروف تبدیل می‌کند. اگر آن اطلاعات به هر روشی ویرایش شود‌، کد هش نیز تغییر می‌کند.

این دلیل مهم آن برای امنیت است. بگذارید بگوییم یک هکر می‌خواهد بلاک چین را تغییر دهد و بیت کوین را از بقیه سرقت کند. اگر آن‌ها بخواهند نسخه تک نسخه خود را تغییر دهند‌، در این شرایط دیگر با نسخه دیگران مطابقت نخواهد داشت. وقتی همه افراد از نسخه های خود در برابر یکدیگر ارجاع می‌دهند‌، می‌دیدند که این یک نسخه برجسته است و نسخه‌ی هکر از این زنجیره به عنوان نامشروع بودن کنار گذاشته می‌شود.

موفقیت در چنین هکی ستلزم این است که هکر به طور همزمان 51 درصد از نسخه‌های بلاک چین را کنترل و تغییر دهد تا نسخه‌ی جدید آن‌ها به نسخه‌ی اکثریت و در نتیجه زنجیره مورد توافق تبدیل شود. چنین حمله‌ای به مقدار زیادی پول و منابع نیز احتیاج دارد زیرا آن‌ها برای ازسرگیری تمام بلوک‌ها را نیاز دارند زیرا آن‌ها اکنون دارای مهر زمان و کدهای هش متفاوت هستند.

با توجه به اندازه‌ی شبکه بیت کوین و سرعت رشد آن‌، احتمالاً هزینه‌‌ برای این کار زیاد خواهد بود. این امر نه تنها بسیار گران تمام می‌شود‌، بلکه احتمالاً بی‌نتیجه نیز خواهد بود. در اصل انجام چنین کاری امکان پذیرنیست زیرا اعضای شبکه شاهد چنین تغییرات شدیدی در بلاک چین هستند. اعضای شبکه نسخه‌ی جدید از زنجیره را که تحت تأثیر آن قرار نگرفته باشد را منتقل می‌کنند.

 

این امر باعث می‌شود بیت کوین از نظر ارزش سقوط کند و در نهایت حمله بی‌هدف شود زیرا هکر کنترل دارایی بی‌ارزش را در اختیار دارد. اگر هکر قصد داشت به فورک جدید بیت کوین حمله کند‌، همین اتفاق می‌افتد. به همین دلیل مشارکت در شبکه ارزش بیشتری از حمله به این فناوری خواهد داشت.

بیت کوین در مقابل بلاک چین

هدف بلا کچین این است که اطلاعات دیجیتالی ضبط و توزیع شود‌، اما ویرایش نشود. فناوری بلاک چین برای اولین بار در سال 1991 توسط استوارت هابر و دبلیو اسکات استورنتتا‌، دو محقق که می ‌خواستند سیستمی را اجرا کنند که در آن نمی توان به زمان سند را دستکاری کرد‌، ترسیم شد. اما تقریباً دو دهه بعد‌، با راه اندازی بیت کوین در ژانویه 2009 ، اولین بلاک چین در دنیای واقعی راه‌اندازی شد.

پروتکل بیت کوین براساس بلاک چین ساخته شده است. ساتوشی ناکاموتو خالق بیت کوین‌، در یک مقاله تحقیقاتی با معرفی ارز دیجیتال‌، از آن به عنوان «یک سیستم نقدی الکترونیکی جدید که کاملاً همتا به همتا بوده و هیچ شخص ثالثی در آن دخالت ندارد» نام برد.

نکته‌ی کلیدی که در اینجا باید به آن اشاره نمود این است که بیت کوین صرفاً از بلاک چین به عنوان ابزاری برای ثبت شفاف تراکنش‌ها استفاده می‌کند‌، اما از نظر تئوری بلاک چین می‌تواند برای ضبط غیرقابل تغییر تعداد نقاط داده استفاده شود.

در حال حاضر‌، طیف گسترده‌ای از پروژه‌های مبتنی بر بلاک چین وجود دارد که به دنبال اجرای بلاک چین به شیوه‌های مختلف و کمک به جامعه‌ های ارزهای دیجیتال هستند. یک مثال خوب استفاده از بلاک چین به عنوان راهی برای رأی دادن در انتخابات دموکراتیک است. ماهیت تغییر ناپذیری بلاک چین به این معنی است که رأی گیری متقلبانه بسیار دشوارتر می‌شود.

به عنوان مثال‌، یک سیستم رأی گیری می‌تواند به گونه‌ای عمل کند که به هر شهروند یک کشور یک ارز رمزپایه یا رمز واحد صادر شود. سپس به هر نامزد یک آدرس کیف پول مشخص داده می‌شود و رای دهندگان رمز خود را به آدرس هر کدام از نامزدها که می‌خواهند به آن‌ها رأی دهند می‌فرستند. ماهیت شفاف و قابل ردیابی بلاک چین‌، نیازی به شمارش آرا انسانی و همچنین توانایی متخلفان در دست زدن به آرای فیزیکی را از بین می‌برد.

بلاک چین در مقابل بانک ها

بانک‌ها و بلاک چین‌های غیرمتمرکز بسیار متفاوت هستند. برای دیدن تفاوت بانک با بلاکچین ، بیایید سیستم بانکی را با بلاکچین بیت کوین مقایسه کنیم.

بلاکچین چگونه استفاده می‌شود؟

همان‌طور که اکنون می‌دانیم ، بلاک چین بیت کوین اطلاعات مربوط به معاملات پولی را ذخیره می‌کند. اما به نظر می‌رسد که بلاک چین در واقع روشی قابل اعتماد برای ذخیره‌ی اطلاعات در مورد انواع دیگر معاملات است.

برخی از شرکت‌هایی که قبلاً بلاک چین را وارد کار خو کرده‌اند عبارتند از: «والمارت» (Walmart)، «پی فایزر» (Pfizer)،«ای آی جی» (AIG)، «زیمنس» (Siemens)، «یونی لور» (Unilever) و تعدادی دیگر هستند. به عنوان مثال‌، IBM  بلاک چین Food Trust خود را برای ردیابی سفری که محصولات غذایی برای رسیدن به مکان‌های خود طی می‌کنند ایجاد کرده است‌.

چرا این کار را انجام می‌دهید؟ صنایع غذایی تعداد بی‌شماری از مواد غذایی خطرناک را به طور تصادفی به غذاها وارد کرده‌اند. در گذشته‌، هفته‌ها طول کشیده است تا منبع این مواد خوراکی‌ها یا علت بیماری را از آن‌چه مردم می‌خورند پیدا کند.

استفاده از بلاک چین به برند محصولات این امکان را می‌دهد که مسیر تولید یک ماده غذایی را از طریق هر توقفی که ایجاد می‌کند و درنهایت تحویل آن‌، ردیابی نماید. اگر مشخص شود كه یك ماده غذایی آلوده است‌، می‌توان از طریق هر توقف به منشا آن پی‌برد. نه تنها این‌، بلکه این شرکت‌ها هم اکنون می‌توانند سایر مواردی را که ممکن است با آن در تماس بوده را مشاهده کنند و اجازه می‌دهند شناسایی خیلی زودتر انجام شود و به طور بالقوه باعث نجات جان افراد می‌شود. این‌ موضوع یکی از نمونه‌های بلاکچین در عمل است، اما اشکال بسیار دیگری از اجرای بلاک چین وجود دارد.

بانک و امور مالی

شاید هیچ صنعتی بیشتر از بانکداری از ادغام بلاک چین در فعالیت‌های تجاری خود سود نبرده باشد. موسسات مالی فقط در ساعات کاری‌، پنج روز در هفته فعالیت می‌کنند. این بدان معناست که اگر جمعه در ساعت 6 عصر یک چک را واریز کنید‌، احتمالاً باید تا صبح روز دوشنبه منتظر بمانید تا پول به حساب شما وارد شود. حتی اگر سپرده خود را در ساعات کاری واریز کنید‌، با توجه به حجم بالای تراکنش‌هایی که بانک‌ها باید تسویه کنند‌، بررسی معامله ممکن است یک تا سه روز طول بکشد. از طرف دیگر بلاک چین هرگز از کار نمی‌ایستد و همیشه به کار خود ادامه می‌دهد.

با ادغام بلاک چین در بانک‌ها‌، کاربران می‌توانند معاملات خود را در کمتر از 10 دقیقه انجام دهند، در واقع زمانی که برای اضافه کردن بلاک به بلاک چین صرف می‌شود‌ ۱۰ دقیقه است. با استفاده از بلاک چین‌، بانک‌ها همچنین امکان تبادل وجه بین موسسات را با سرعت و امنیت بیشتری انجام می‌دهند. به عنوان مثال‌، در تجارت بورس سهام‌، روند تسویه ممکن است سه روز طول بکشد (یا اگر تجارت بین المللی باشد بیشتر زمان می‌برد)‌، به این معنی که پول و سهام برای آن دوره در رکود قرار می‌گیرد.

با توجه به حجم مبالغ مربوطه‌، حتی چند روزی که پول در حال تراکنش است می‌تواند هزینه‌ها و خطرات قابل توجهی را برای بانک‌ها به همراه داشته باشد. بانک اروپایی Santander و شرکای تحقیقاتی آن صرفه جویی این کار را بین 15 تا 20 میلیارد دلار در سال می دانند. یک مشاور فرانسوی‌، تخمین می‌زند که مصرف کنندگان می‌توانند با استفاده از فناوری بلاک چین هر ساله تا 16 میلیارد دلار در هزینه‌های بانکی و بیمه پس انداز کنند.

واحد پول

بلاک چین بستر ارزهای دیجیتالی مانند بیت کوین را تشکیل می‌دهد. دلار آمریکا توسط فدرال کنترل می‌شود. اگر بانک کاربر هک شود‌، اطلاعات خصوصی مشتری در معرض خطر است. اگر بانک مشتری ورشکست شود یا در کشوری با دولت ناپایدار زندگی کنند‌، ممکن است ارزش پول آن‌ها در معرض خطر باشد. در سال 2008 ، برخی از بانک‌هایی که پول‌شان تمام شد‌، با استفاده از پول مردم، تا حدودی وثیقه دریافت کردند. این نگرانی‌هایی است که بیت کوین برای اولین بار از آن تصور و ایجاد شده است.

بلاک چین با گسترش فعالیت‌های خود در شبکه‌ای از رایانه‌ها به بیت کوین و سایر ارزهای رمزپایه اجازه می دهد بدون نیاز به مرجع مرکزی فعالیت کنند. این نه تنها خطر را کاهش می دهد بلکه بسیاری از هزینه های پردازش و معامله را نیز از بین می برد. همچنین می تواند به کشورهای دارای ارزهای ناپایدار یا زیرساخت‌های مالی‌، ارز پایدارتر با کاربردهای بیشتر و شبکه‌ی گسترده‌تری از افراد و موسساتی که می‌توانند با آنها تجارت کنند‌، چه در داخل و چه در خارج از کشور.

استفاده از کیف پول ارزهای رمزپایه برای حساب‌های پس انداز یا به عنوان وسیله‌ای برای پرداخت به ویژه برای کسانی که هیچ شناسه دولتی ندارند بسیار عمیق است. برخی از کشورها ممکن است جنگ زده باشند ‌ یا دارای دولت‌هایی باشند که هیچ‌گونه زیرساخت واقعی برای ارائه شناسایی ندارند. شهروندان چنین کشورهایی ممکن است به حساب های پس انداز یا کارگزاری دسترسی نداشته باشند و بنابراین راهی برای ذخیره امن ثروت ندارند.

مراقبت های بهداشتی

ارائه دهندگان خدمات بهداشتی می توانند از بلاکچین برای ذخیره ایمن سوابق پزشکی بیماران خود استفاده کنند. هنگامی که یک پرونده پزشکی تولید و امضا می شود ، می تواند در زنجیره بلوک نوشته شود ، که اثبات و اطمینان به بیماران در مورد تغییر پرونده نمی تواند باشد. این سوابق بهداشتی شخصی می توانند با استفاده از یک کلید خصوصی در زنجیره بلوک رمزگذاری و ذخیره شوند ، به طوری که فقط توسط افراد خاصی قابل دسترسی هستند و بدین ترتیب از حریم خصوصی اطمینان حاصل می کنند.

سوابق املاک

اگر تا به حال در دفتر ضبط محلی خود گذرانده باشید ، می دانید که روند ثبت حقوق مالکیت هم سنگین است و هم ناکارآمد. امروز ، یک سند فیزیکی باید به یک کارمند دولت در دفتر ضبط محلی تحویل شود ، جایی که به صورت دستی در پایگاه داده شهرستان و فهرست عمومی شهرستان وارد شود. در صورت اختلاف در مورد دارایی ، ادعاهای مالکیت باید با شاخص عمومی سازگار شود.

این فرایند فقط پرهزینه و وقت گیر نیست – بلکه با خطاهای انسانی نیز همراه است ، جایی که هر عدم دقت باعث می شود ردیابی مالکیت املاک کارایی کمتری داشته باشد. Blockchain این امکان را دارد که دیگر نیازی به اسکن اسناد و ردیابی پرونده های فیزیکی در یک دفتر ضبط محلی ندارد. اگر مالکیت املاک در بلاکچین ذخیره و تأیید شود ، مالکان می توانند اعتماد کنند که سند آنها دقیق و به طور دائمی ثبت شده است.

در کشورها یا مناطق جنگ زده که زیرساخت های دولتی و مالی کمی دارند و قطعاً “دفتر ضبط” ندارند ، اثبات مالکیت یک ملک تقریباً غیرممکن است. اگر گروهی از مردم در چنین منطقه ای قادر به استفاده از بلاک چین باشند ، می توان جدول زمانی مشخص و واضحی از مالکیت املاک را تعیین کرد.

قراردادهای هوشمند

قرارداد هوشمند یک کد رایانه‌ای است که می‌تواند در بلاک چین برای تسهیل‌، تأیید یا مذاکره در مورد قرارداد تعبیه شود. قراردادهای هوشمند تحت مجموعه‌ای از شرایط عمل می‌کنند که کاربران با آن موافقت می‌نمایند. در صورت تحقق آن شرایط‌، شرایط توافق نامه به طور خودکار انجام می شود.

برای مثال بگویید‌، یک مستاجر بالقوه مایل است با استفاده از یک قرارداد هوشمند یک آپارتمان را اجاره کند. موجر موافقت می‌کند به محض پرداخت ودیعه ضمانت این موضوع را که خانه برای مستاجر هست را می‌دهد. هر دو مستاجر و موجر بخش‌های مربوط به معامله‌ی خود را به قرارداد هوشمند ارسال می‌کنند‌، این قرارداد در تاریخ شروع اجاره نامه درب را حفظ کرده و به طور خودکار کد درب را با سپرده امنیتی عوض می‌کند. اگر موجر کد درب را تا تاریخ اجاره تأمین نکند‌، قرارداد هوشمند مبلغ ودیعه را پس می‌گیرد. این کار باعث می‌شود هزینه‌ها و فرایندهایی که معمولاً با استفاده از دفتر اسناد رسمی‌، واسطه شخص ثالث یا وکالت مرتبط هستند‌، از بین بروند.

زنجیره های تأمین

همانند مثال IBM Food Trust ، تأمین کنندگان می‌توانند از بلاک چین برای ثبت ریشه‌ی موادی که خریداری کرده‌اند‌، استفاده کنند. این موضوع به آن‌ها اجازه می‌دهد تا شرکت‌ها صحت محصولات خود را همراه با برچسب های رایج مانند «ارگانیک»، «محلی» و «تجارت منصفانه» تأیید کنند.

همانطور که توسط فوربس گزارش شده است‌، صنایع غذایی به طور فزاینده‌ای از بلاک چین برای ردیابی مسیر و ایمنی مواد غذایی در طول سفر مزرعه به کاربر استفاده می‌کنند.

منابع:

https://www.investopedia.com/terms/b/blockchain.asp

 

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید